سوره یس - آیه 69 - جزء 23
وَ مٰا عَلَّمْنٰاهُ اَلشِّعْرَ وَ مٰا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلاّٰ ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ
معنای آیه
و به پيامبر، نه شعر آموخته‌ايم و نه شعر درخور اوست، اين (كتاب) تنها پند است و قرآنى است روشن.
تفسیر قرآن
از آنجا که زيبائي هاى لفظ و معنا و فصاحت و بلاغت قرآن قابل انكار نبود و مشركان خود مجذوب آهنگ و بيان آن مى شدند برای بازداشتن توده های مردم از ايمان به اسلام، قرآن را شعر می خواندند؛ در این آیه مي فرمايد:
ما به او شعر نياموختيم و شاعري شايسته او نيست. اين آيات جز وسيله ی بيداري و قرآن آشكار نيست.
منشأ شعر تخيّل و پندار است، ولی وحى بر محور واقعيّت ها. شعر برخاسته از عواطف و احساسات است، ولی وحى حقايق ثابت آسمانى. شعر غالباً بر اغراق گوئي است، ولی وحى جز صداقت و حقیقت نیست.
وقتي رسول اكرم (ص) مي خواست براي شاهد سخنش به شعري تمثّل جويد، آن را درهم مي شكست، تا بهانه اي براي شاعر بودنش به دست دشمن نيفتد. (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر