سوره یس - آیه 6 - جزء 22

لِتُنْذِرَ قَوْماً مٰا أُنْذِرَ آبٰاؤُهُمْ فَهُمْ غٰافِلُونَ

معنای آیه

تا به مردمى كه پدرانشان را بيم نداده‌اند و خود غافل مانده‌اند، هشدار دهى.

تفسیر قرآن

اين آيه در مورد هدف اصلي نزول قرآن كريم مي­ فرمايد:

ما از آن ­رو، اين قرآن را بر تو نازل كرديم، تا مردمي را كه پدرانشان انذار نشده بودند و به همين دليل در غفلت بودند، انذار كني و بترساني.

منظور از «مردمي را كه پدرانشان انذار نشده بودند» یا قریش است یا همه مردم معاصر رسول خدا (ص)؛ چون قرن­ها بود پیامبری نیامده بود.

أميرمؤمنان (ع) ‏فرموده: «اِنَّ اللهَ بَعَثَ مُحَمَّداً(ص) وَ لَيسَ اَحَدٌ مِنَ العَرَبِ يَقرَاُ كِتاباً وَلايَدَّعى نُبُوَّةً: خدا هنگامى محمّد را مبعوث فرمود كه هيچ عربی كتاب آسمانى نمی­ خواند و ادّعاى نبوّت نمى‏ كرد.» (نهج البلاغه، خطبه 33 )

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---