معنای آیه
بعد از ذكر بسم الله و حروف مقطّعه ی يس مي فرمايد:
سوگند به قرآن حكيم كه در آن حكمت است؛ و حكمت عبارت است از معارف حقيقي و فروعات آن از شرايع و عبرت ها و مواعظ. در قرآن باطل راه ندارد و تمام آن محكم و استوار است.
هر چند حكمت معمولاً صفت شخص زنده و عاقل است، ولی اینجا قرآن را به حكيم توصيف فرموده، گويى قرآن موجودى زنده و عاقل و پيشوائی است، كه درهاى حكمت را به روى عاملینش می گشايد و به صراط مستقيمى كه در آيات بعد به آن اشاره كرده راهنمايى می كند.
سوگندهاى قرآن همواره داراى دو فايده مهم است: یکی تأكيد بر روى مطلب و ديگر بيان عظمت چيزى كه به آن سوگند ياد مى شود.
در برابر انواع تهمت ها چون شاعر، كاهن، ساحر و مجنون که به پيامبر اسلام (ص) زدند، خداوند با سوگند به قرآن بر رسالت او تأکيد مى كند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر