معنای آیه
اين آيه در توضيح آيه قبل مي فرمايد:
وقتي بيم دهنده به سويشان آمد، از سر گردنكشي و نيرنگ زشتشان از او دوري كردند؛ ولي نيرنگ هاي سوء تنها دامان صاحبانش را مي گيرد؛ چنانچه اگر بیمار داروی پزشك را نخورد، تنها خو را فريب داده، نه پزشك را.
آنگاه می فرماید: پس جز اين انتظار دارند كه گرفتار سرنوشت شوم مشركان مجرم پيشين شوند؟ چون سنّت هاي خداوند دائمي هستند؛ و هرگز براي سنّت خدا تبديلي نخواهي يافت و هرگز براي سنّت خدا دگرگوني نخواهي يافت.
(بَد مكن كه بد افتى، چَه مَكَن كه خود افتى)
«تبديل» چيزى را به كلى عوض كردن، ولى «تحويل» همان موجود را از نظر كيفى يا كمى دگرگون ساختن است. به اين ترتيب سنت هاى الاهى نه به كلّى عوض مى شوند و نه حتى كم و زياد وضعيف و شديد مى شوند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر