سوره فاطر - آیه 42 - جزء 22

وَ أَقْسَمُوا بِاللّٰهِ جَهْدَ أَيْمٰانِهِمْ لَئِنْ جٰاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدىٰ مِنْ إِحْدَى اَلْأُمَمِ فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ نَذِيرٌ مٰا زٰادَهُمْ إِلاّٰ نُفُوراً

معنای آیه

و به خدا قسم خوردند، آن هم قسمهايى سخت، كه اگر بيم‌دهنده‌اى به سراغشان آيد از هريك از امتهاى (ديگر) هدايت‌يافته‌تر باشند، اما وقتى كه بيم‌دهنده‌اى آمد، تنها بر رميدنشان افزود.

تفسیر قرآن

در تفاسير بسياری چون درّ منثور آمده است: مشركان عرب چون می ­‏شنيدند، كه بعضی از امّت­ هاى پيشين همچون يهود پيامبران الاهی را تكذيب كردند و آن­ها را به شهادت رساندند، می­ گفتند: امّا اگر فرستاده­ الاهی به سراغ ما آيد، ما هدايت‏ پذيرترين امّت­ ها خواهيم بود! ولی وقتی پيامبر اسلام (ص) همراه بزرگ­ترين كتاب آسمانى به سراغشان آمد نه تنها نپذيرفتند، بلكه در مقام تكذيب آن، نهايت مبارزه با آن را نمودند.

آين آیه نازل شد و آن­ها را بر ادّعاهای بی­‏ اساسشان مورد سرزنش قرار داد و فرمود: «مشركين گفتند: به خدا سوگند، اگر انذار كننده‏ اي براي ما بيايد، قطعاً از همه­ ی امّت­ ها هدايت يافته‏ تر خواهيم بود؛ ولي چون انذار كننده الاهي آمد، جز بر فرار و رميدن آن­ها نيفزود!».

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---