تفسیر قرآن

بعد از نفی دخالت معبودهای ساختگى در جهان هستی و استدلال بر يگانگي خدا از طريق خلقت و ايجاد آن­ها، در اين آيه بر يگانگي او از طريق ابقاي بعد از ايجاد موجودات مي­ فرمايد:

خداوند آسمان­ها و زمين را نگاه مي­‏ دارد، که فرو نريزند؛‌ و اگر در معرض فروريزي قرار گيرند،‌ كسي جز او نمي ­تواند آن­ها را نگاه دارد؛ چون غير او كسي نيست،   كه افاضه­ ی وجود كند. ‌ خدا حليم و غفور است؛ در عقوبت بشر عجله نمي­ كند و اگر توبه کنند، راه بازگشت به توحيد به رويشان باز است.                       

چنان­که در فلسفه اثبات شده، ممكنات همان­گونه که در ايجاد و حدوث نيازمند علّت و فيض الاهی­ اند، در بقا و ادامه­ هستی هم نيازمند علّت مبقيه و ادامه­ فيض الاهی­ اند.

آري، هم آفرينش موجودات دليلي است بر وجود خدا و هم حفظ و نگه­داری آنها. اصولاً عالم مادّه مدام در حال تغيير و تبديل است؛ از اين­ رو، در هر لحظه تمام عالم مادّه نيست و نابود مي­ شود و خداوند از نو عالمي ديگر مي ­آفريند؛ و هر لحظه هم فيض خدا از آن­ها قطع شود، همه نيست و نابود ­شوند.

«اگر نازي كند فروريزند از هم قالب­ ها».

كرات آسمانى ميليون­ ها سال است، که در مدارى كه براى آن­ها تعيين شده در حركتند، كره زمين ما ميلياردها سال است به دور آفتاب در مسير خود با نظم دقيقى مى ‏چرخد و همه سر بر فرمان پروردگار دارند.

در روايات آمده: خدا به واسطه‏ اولياى خود، آسمان و زمين را حفظ مى‏ كند، كه اگر نباشند، نظام هستى به هم مى ‏ريزد. (نورالثقلين)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان