سوره فاطر - آیه 40 - جزء 22
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَكٰاءَكُمُ اَلَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ أَرُونِي مٰا ذٰا خَلَقُوا مِنَ اَلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ أَمْ آتَيْنٰاهُمْ كِتٰاباً فَهُمْ عَلىٰ بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ اَلظّٰالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلاّٰ غُرُوراً
معنای آیه
بگو آيا هرگز در (كار) شريكهاتان، كه آنها را به جاى خدا مى‌خوانيد، نظر كرده‌ايد؟ به من نشان دهيد كه آنها چه چيز از زمين را آفريده‌اند؟ يا مگر در (خلقت) آسمانها، شركتى داشته‌اند يا كتابى به مشركان داده‌ايم و از آن كتاب دلايل روشنى در دست دارند؟ هرگز چنين نيست، بلكه وعده‌اى كه ستمكاران به يكديگر مى‌دهند جز فريب نيست.
تفسیر قرآن
اين آيه در مورد باطل بودن همه ی آلهه ی مشركين همچون بت پرستان و پرستش كنندگان ملائكه و قدّيسين همچون حضرت عيسيٰ (ع) و غيره به رسول خدا (ص) مي فرمايد:
به اين مشركين بگو: اگر اين بت ها ارباب و آلهه بودند، خالق بخشي از عالم و مدير آن بودند و شما به من نشان دهيد، كه اين خداياني كه جز خدا مي خوانيد چه چيزي از زمين را آفريده اند! يا اينكه در آفرينش آسمان شريك اند؟! با اين حال پرستش آنها چه دليلي دارد؟
از طرفي، اين مشركين در هيچ كتاب آسماني دليل روشن بر ربوبيّت بتها از طرف خدا ندارند؛ بلكه پرستش بتها از طرف آنها صرفاً به خاطر تعصّبي است، كه نسبت به نياكان و رؤساي خود دارند و آنها فرزندان خود و نيز رؤساي هر قوم مردم خود را مغرور مي كردند، كه اين بت ها شريك خدا هستند و نزد خدا شفاعت مي كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر