سوره فاطر - آیه 39 - جزء 22

هُوَ اَلَّذِي جَعَلَكُمْ خَلاٰئِفَ فِي اَلْأَرْضِ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَ لاٰ يَزِيدُ اَلْكٰافِرِينَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِلاّٰ مَقْتاً وَ لاٰ يَزِيدُ اَلْكٰافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلاّٰ خَسٰاراً

معنای آیه

او همان خدايى است كه شما را در زمين جانشين (پيشينيان) ساخت، حال هر كه كفر ورزد كفرش به زيانِ اوست و كفر كافران، نزد پروردگارشان، جز غضب نيفزايد و كفر كافران تنها بر ضرر و زيانشان خواهد افزود.

تفسیر قرآن

به دنبال بیان سرنوشت شوم كفّار و مشركان، در مورد توحيد و ربوبيّت خداي تعاليٰ استدلال مي­ كند و مي ­فرمايد:

خدا كسي است كه شما را جانشينان در زمين قرار داد؛ پس چگونه پروردگار خود را كه اين همه نعمت به شما عطا فرموده، فراموش مي­ كنيد و دست به دامن خدايان خرافی می­‏ زنيد؟! هر كس هم با ربوبیّت غیر خدا كافر شود، كفر او در نزد پروردگارشان چيزي جز خشمش بر آنها نیفزاید و کفر کافران جز زیانشان نخواهد بود.

خشم و غضب خدا به معنى دريغ داشتن لطف و رحمت است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---