سوره مطففین - آیه 15 - جزء 30
كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ
معنای آیه
این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند.
تفسیر قرآن
آن گاه مي افزايد: چنين نيست، گناهکاران در آن روز از پروردگارشان محجوبند.
و اين دردناك ترين مجازات آن هاست، چنان كه حضور در بارگاه قرب او براى ابرار و نيكان بالاترين موهبت و لذّت بخش ترين نعمت است.
اميرمؤمنان (ع) در دعاي كميل به درگاه خدا عرض مي كند: هَبني صَبَرتُ عَليٰ عَذابِكَ، فَكَيفَ اَصبِرُ عَليٰ فِراقِكَ: گيرم بر عذابت صبر كردم، چگونه بر فراق دوريت صبر كنم؟
امام رضا (ع) فرمود: «إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ» یعنی از پاداش خداوند محرومند وگرنه خداوند مكان ندارد. (توحيد صدوق، ص 162)
آرى، آخرت بازتاب و تجسّم اعمال انسان در اين دنياست، آن ها كه در دنیا چشم خود را از مشاهده آیات خداوند فرو مى بندند، در رستاخیز نيز از پروردگارشان محجوب اند و از فيض لقاى او محروم اند.
«محجوب بودن از پروردگار در روز قيامت» محروم بودن از كرامت قرب و منزلت اوست، نه اين كه از معرفت خدا محجوب اند؛ چون در روز قيامت همه حجاب ها يعنى همه اسباب هاى ظاهرى، كه در دنيا واسطه ميان خدا و خلق بودند از كار مى افتند و در نتيجه تمام خلايق معرفتى تامّ و كامل به خداى تعالىٰ پيدا مى كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر