تفسیر قرآن

اين آيه مي­ فرمايد:

هدف مؤمنان از نماز و انفاق اين است‌ كه خداوند بدانان پاداش كامل دهد و از فضلش بر آن­ها افزون­ تر بخشد؛ زيرا مي­ دانند او آمرزنده ­ی قدرشناس است.

«وَ يَزيدَهُم مِن فَضلِهِ» به مؤمنين نويد مى‏ دهد، که خدا علاوه بر پاداش معمولی ممکن است هزاران برابر پاداش عملشان از فضل گسترده ‏اش به آنها انعام فرمايد.

بعضى «وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ‏» را اشاره به مقام «شهود» دانسته ‏اند كه در قيامت براى مؤمنان حاصل مى‏ شود كه به جمال و جلال پروردگار مى ‏نگرند و برترين لذّت را از اين تماشا مى‏ برند.

«اِنَّهُ غَفورٌ شَكورٌ» بيان می ­دارد، كه از آن­ رو خدا لغزش ­هاى آنان را ناديده مى‏ گيرد که غفور است و از آن ­رو بيش از ثوابى كه مستحق ­اند به ايشان پاداش مى‏ دهد كه شكور است.

پيامبر اکرم (ص) در تفسير اين آيه فرمود: «هُو الشَّفاعَةُ لِمَن وَجَبَت لَهُ النّارُ مِمَّن صَنَعَ اِلَيهِ مَعرُوفاً فی الدُّنيا: مقام شفاعت است، كه به آن­ها داده  می­ شود، تا در باره كسانی كه در دنيا به آن­ها خوبی كرده ‏اند ولی بر اثر اعمالشان مستحق عذاب ­اند شفاعت كنند». (مجمع)

اميرمؤمنان (ع) مى‏ فرمايد: «وَ اِنَّهُ لَيسَ لِاَنفِسِكُم ثَمَنٌ اِلّا الجَنَةَ فَلاتَبيعوها اِلّا بِها: براى سرمايه هستى شما بهايى غير از بهشت نيست؛ پس آن را جز به بهشت نفروشيد». (نهج البلاغه، حکمت 456)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان