معنای آیه
بعد از اشاره به خوف و خشيت عالمان، به «اميد و رجا» که دو بال برای پرواز انسان به اوج آسمان سعادت و تكامل اند، اشاره كرده، مي فرمايد:
كساني كه كتاب الاهي را تلاوت مي كنند و نماز برپا مي دارند و از آنچه به آنها روزي داده ايم در پنهان و آشكار انفاق مي كنند، آنها اميد تجارتي دارند، كه نابودي و كساد در آن نيست.
بديهي است كه «تلاوت» در اينجا خواندني است، كه سرچشمه فكر باشد، فكري كه سرچشمه عمل صالح گردد و عملي كه از يك سو انسان را به خدا پيوند دهد، كه مظهرش نماز است؛ و از سوي ديگر، به خلق خدا ارتباط دهد كه مظهرش انفاق است. انفاق هاي واجب را آشكار مي پردازند، تا ديگران هم به اين كار تشويق شوند و انفاق هاي مستحبّ را پنهاني انجام مي دهند، تا در خلوص آنها خللي وارد نشود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر