سوره فاطر - آیه 12 - جزء 22
وَ مٰا يَسْتَوِي اَلْبَحْرٰانِ هٰذٰا عَذْبٌ فُرٰاتٌ سٰائِغٌ شَرٰابُهُ وَ هٰذٰا مِلْحٌ أُجٰاجٌ وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهٰا وَ تَرَى اَلْفُلْكَ فِيهِ مَوٰاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
معنای آیه
و آن دو دريا، كه يكى شيرين و گواراست و نوشيدنش خوشگوار است و آن ديگرى شور و تلخ، هرگز يكسان نيستند هر چند، از هر دو، گوشتِ تر و تازه مى‌خوريد و زيورى كه بر خود مى‌بنديد بيرون مى‌كشيد، و كشتى‌ها را بينى كه دريا را مى‌شكافند تا شما به طلب روزى خداوند برآييد و (اين همه براى آن است كه) شايد شكرگزار شويد.
تفسیر قرآن
در اين آيه به بعضي از فوائد و بركات درياها پرداخته، مي فرمايد:
آب همه درياها ابتدا از قطرات باران شيرين و گوارا بوده است؛ امّا آب درياها متفاوت است؛ اين يكي شيرين و براي نوشيدن خوشگوار است و ديگري شور و تلخ؛ ولي شما از هر دو گوشت تازه مي خوريد و زينت هاي پوشيدني استخراج مي كنيد. به علاوه از هر دو مي توانيد به وسيله كشتي هايي كه در درياها را روانند و پيش مي روند، از فضل خدا براي نقل و انتقالات خود و كالاهايتان بهره گيريد؛ باشد، كه سپاسگزار خدا باشيد.
مفسّرين فرموده اند: در اين آيه شريفه، مؤمن و كافر را به درياي شيرين و شور مثل زده، كه با آنكه هر دو در فطرت هماندند، ولي مؤمن به همان فطرت توحيدي خود باقي مانده و در نتيجه در دنيا و آخرت به سعادت مي رسد؛ امّا كافر از آن فطرت اصليش منحرف گشته و در نتيجه به عذاب دنيوي و اخروي گرفتار مي شود.
درياهاى آب شور همان درياها و اقيانوسها در روی زمين اند، امّا درياى آب شيرين همان دريا و درياچه هاى آب شيرين در روی زمين می باشند. مانند درياچه هاى آب شيرين ايالات متحده و نهرهاى عظيم. از اين گذشته، پيشرفت آب نهرهاى عظيم در درياها كه آبهاى شور را به عقب مى رانند، خود درياهاى عظيمى از آب شيرين تشكيل مى دهند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر