معنای آیه
بعد از تقسیم مردم به دو گروه مؤمن و كافر يا حزب الله و حزب شيطان يكى از ويژگي هاى مهم اين دو گروه را كه در واقع سرچشمه ساير برنامه هاى آنهاست چنین بيان مي کند:
آيا كسي كه فهمش كژ گشته و در نتيجه زشتي كردارش را نيكو مي بيند، همانند كسي است كه واقعيّات را چنانكه هست مي بيند؟ حال كه اين خداست كه هدايت و ضلالت را قرار داده، تا هر كس با آزادي يكي از اين دو راه را برگزيند؛ پس ديگر تو نبايد چون كفّار گمراه تو را تكذيب مي كنند، از شدّت تأسّف بر وضع آنها جان خود را از دست دهي؛ چون خدا از اعمالشان آگاه است و جزاي شايسته به آنها خواهد داد.
ولی اين گمراه كردن خدا، مجازاتی است، كه وقتی كسی در برابر حق خضوع نكند و لج بازی و مقاومت نمايد، خدا او را گمراه تر می سازد.
چنانکه می فرمايد: «يُضلُّ بِهِ کَثيراً وَ يَهدی بِهِ کَثيراً وَ مايُضِلُّ بِهِ اِلّا الفاسِقينَ: بسياری را بدان مثل گمراه می کند و بسياری را به وسيله آن هدايت می کند و جز بدکاران را گمراه نمی کند. (بقره 2/26)
گر چه هدايت و ضلالت از خداست، ليكن بر اساس عملكرد انسان صورت مى گيرد. كفّار راه انحرافى را لجوجانه انتخاب مى كنند، خداوند هم بر گمراهى آنان مى افزايد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر