معنای آیه
اين سوره در «مكّه» نازل شده و 45 آيه دارد و به مناسبت كلمه «فاطر» در اوّلين آيه اش فاطر ناميده شده است. مطالب اين سوره بيشتر راجع به اصول عقايد يعني توحيد، رسالت رسول اكرم (ص) و معاد است و به تناسب در مورد خالقيّت، ربوبيّت، رازقيّت و رحمت وسيع خدا، سنّت تخلّف ناپذير او در مجازات مستكبران، مبارزه مستمرّ انبيا با مشركان و كافران و بيان مواعظ و اندرزهايي براي ايمان آوردن مردم آمده است.
سپاس و ستايش مخصوص خدائي است، كه نو آفرين آسمانها و زمين است. همو كه فرشتگان را با بال هاي دوگانه و سه گانه و چهارگانه فرستادگان خود كرده است و در آفرينش هر چه بخواهد مي افزايد؛ چرا كه او بر هر چيزي تواناست.
با توجه به اينكه بعد از سخن از آفرينش آسمانها و زمين، سخن از بال هاى متعدّد فرشتگان آمده، كه نشانه قدرت آنهاست، و نيز با توجه به اينكه الملائكه معنى عموم مى دهد، رسالت در اينجا هم «رسالت تشريعى» را شامل مى شود و هم «رسالت تكوينى» را.
در روايت است: خداوند فرشته اى دارد، كه ما بين نرمى گوش او تا چشمش به اندازه پانصد سال راه به وسيله پرنده اى است». (نورالثّقلين)
در روايات آمده: جبرئيل ششصد بال دارد و وقتی با اين حالت پيامبر اکرم (ص) را ملاقات كرد، مابين زمين و آسمان را پر كرده بود. (نورالثَّقلين)
بسا منظور از بال و پر در اينجا توانايي بر فعّاليّت باشد، چنانكه گويند: فلاني بال و پرش سوخته يعني توان انجام كاري ندارد، يا مي گويند: انسان بايد با دو بال علم و عمل پرواز كند؛ و فرشتگان در اين مورد بعضي بر بعضي برتري دارند.
امام صادق (ع) فرموده: اَلمَلائِكَةُ لايَأكلونَ وَ لايَشرَبونَ وَ لايَنكِحونَ وَ اِنَّما يَعيشونَ بِنَسيمِ العرش: فرشتگان نه غذا مى خورند، نه آب مى نوشند و نه ازدواج مى كنند، آنها با نسيم عرش زنده اند!؟ (نورالثّقلين)
پيامبر اکرم (ص) فرموده: هيچ موجودي عددش بيشتر از ملائكه نيست، هر شبانه روز هفتاد هزار فرشته به زمين نازل مي شوند و پيرامون كعبه طواف مي كنند، آنگاه نزد من، بعد نزد اميرمؤمنان شده، سلام مي كنند، سپس نزد حسين شده شب را تا سحر نزد او مي مانند، سپس با معراجي به آسمان عروج مي كنند و ديگر هرگز بر نمي گردند. (تفسير قمي)
ملائكة موجوداتى هستند مخلوق خدا و واسطه هايى بين او و بين عالم مشهود، كه آنان را موكّل بر امور عالم تكوين و تشريع كرده است و بندگان محترمى هستند كه هرگز نافرمانى خدا نمى كنند.
اميرمؤمنان (ع) فرمود: احدی از مردم نيست، مگر آنكه با او چند فرشته است، كه او را از سقوط در چاهی و فرو ريختن ديواری به رويش و رسيدن ناملايمى به او حفظ مى كنند و اين مراقبت را در طول عمر او ادامه مى دهند تا اجلش فرا رسد، آنگاه او را تنها می گذارند، تا هر بلايی كه مقدّر است، بر سرش بيايد». (توحيد صدوق، ص 367، ح 5)
امام صادق (ع) فرمود: فرشتگان در آسمانها از عدد ذرّات خاك های زمين بيشترند و در آسمان جاى پايى نيست؛ مگر اينكه در آنجا فرشته اى تسبيح خدا مى كند. (بحار95/176)
پیامبر (ص) فرموده: جبرئيل به من گفت: ما و فرشتگان به خانه اي كه در آن سگي يا مجسّمه اي يا ظرف ادرار باشد، داخل نمي شويم. (الميزان)
«علّامه طباطبايي» مي فرمايد: از اينجا معلوم مي شود ملائكه منزّه از مادّه جسماني اند؛ چون مادّه جسماني در معرض زوال و فساد و تغيّر است و از اينكه در روايات سخن از صورت و شكل و هيئت هاي جسماني ملائكه شده، از باب تمثّل است، يعني فلان فرشته اگر اوصافش مجسّم شود، بدين شكل است؛ ولی اينكه بر سر زبانها افتاده: فرشته جسمي است لطيف كه به هر شكل در مي آيد جز به شكل سگ و خوك؛ و جنّ نيز جسمي است لطيف كه به هر شكل كه بخواهد در مي آيد حتّیٰ شكل سگ و خوك، مطلبي است كه نه دليل عقلي دارد و نه نقلي. (الميزان)
رسول خدا (ص) در تفسير «يَزيدُ في الخَلقِ مايَشاءُ» فرموده: «حَسِّنوا القُرآنَ بِاَصواتِكُم؛ فَاِنَّ الصَّوتَ الحَسَنِ يَزيدُ القُرآنَ حُسناً وَ قَراَ «يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ: قرآن را با صداى زيبا زينت بخشيد، چرا كه صداى خوب بر زيبايى قرآن مى افزايد و اين آيه را تلاوت فرمود. (الميزان به نقل از عيون)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر