تفسیر قرآن

و بالاخره مي ­فرمايد:

سرانجام ميان اين كفّار و مشركين و لذّات و شهواتي كه مورد علاقه­ شان بود، به وسيله­ مرگ جدايي افكنده مي‏ شود؛ همان­گونه كه با كفّار و مشركين قبل از آنها نيز چنين عمل شد؛ زيرا آنها هم در مورد معاد ترديد داشتند.

آری، با فرا رسيدن مرگ در يك لحظه بين مشركين كه به عذاب خدا گرفتارند و تمام اموال و ثروت­ ها و كاخ­ ها و مقام­ ها و آرزوهايشان كه سخت به آن­ها وابسته بودند در يک لحظه جدايي می ­‏افتد و به سوی آينده ‏ای تاريك و وحشتناك می­ روند.

اميرمؤمنان (ع) چه زيبا لحظات جان دادن و جدا شدن دنياپرستان از نعمت­ های دنيا را ترسيم می­ فرمايد:

«سختی جان کندن و حسرت از دست دادن دنيا، به دنياپرستان هجوم آورد. بدن­ ها در سختی جان کندن سست شده و رنگ بازند. مرگ آرام آرام همه­ ی اندامشان را فرا گرفته، زبان را از سخن گفتن باز می ­دارد. او در ميان خانواده ­اش افتاده، با چشم خود می ­بيند و با گوش خود می­ شنود و با عقل درست می ­انديشد، که عمرش را در پی چه کارهايی تباه کرده و روزگارش را چگونه سپری کرده؟

به ياد ثروت ­هايی که جمع کرده می­ افتد؛ همان ثروت­ هايی که در  جمع­ آوری آنها چشم بر هم گذاشته و از حلال و حرام و شبه ه­ناک گرد آورده و اکنون گناه جمع ­آوری همه بر دوش اوست که هنگام جدايی از آنها فرا  رسيده و برای وارثان باقی مانده است، تا از آن بهره­ مند گردند». (نهج البلاغه، خطبه 109) 

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان