سوره سبا - آیه 39 - جزء 22
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ اَلرِّزْقَ لِمَنْ يَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ مٰا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ اَلرّٰازِقِينَ
معنای آیه
بگو پروردگار من روزى را براى هريك از بندگان خود كه خواهد فراخ مى‌سازد و (براى هر كه خواهد) تنگ مى‌گيرد و هر آنچه انفاق كنيد او جاى آن را پر مى‌كند و بهترين روزى‌دهنده است.
تفسیر قرآن
آنگاه برای بيان وسعت و تنگی روزی، مي افزايد:
بگو: پروردگارم روزي را براي هر كس از بندگانش كه خواهد وسعت دهد يا تنگ گيرد و هر چه انفاق كنيد، عوضش مي دهد و خدا بهترين روزي دهندگان است.
پيامبر اكرم (ص) فرموده: در هر شب منادي ندا دهد: بزاييد براي مردن، بنا كنيد براي ويراني. خدايا، براي آنها كه انفاق كنند عوضي قرار ده و براي آنها كه امساك كنند تلفي. (مجمع)
و رسول اکرم (ص) فرموده: «مَن اَيقَنَ بِالخَلَف سَخَت نَفسُهُ بِالنَّفَقَةِ!: كسی كه يقين به عوض و جانشين داشته باشد، در انفاق كردن سخاوتمند خواهد بود». (نورالثقلين)
رسول خدا (ص) فرمود: كسی كه به پاداش ايمان و يقين داشته باشد، دلش نسبت به خرج كردن سخی مى شود. (فروع کافی 4/2)
شخصى از امام صادق (ع) پرسيد: اگر خداوند جاى آنچه را انفاق شده پر مى كند، پس چرا من هر چه انفاق مى كنم جايگزينش نمى رسد؟ فرمود: «لَو اَنَّ اَحَدَكُم اكتَسَبَ المالَ مِن حِلِّهِ وَ اَنفَقَهُ فی حِلِّهِ، لَم يُنفِق دِرهَماً اِلّا اَخلَفَ عَلَيهِ: اگر كسی از شما مال حلالی به دست آورد و در راه حلال انفاق كند؛ هيچ درهمی انفاق نمى كند، مگر اينكه خدا عوضش را به اومى دهد». (تفسير برهان)
مردى نزد امام صادق (ع) از توانگران بدگويی کرد، امام (ع) به او فرمود: ساكت باش، توانگر اگر صله رحم كند و به برادران خود نيكی نمايد، خدای تعالیٰ اجر اين عمل را به او دو چندان دهد، چون هم نيكی كرده و هم فريب دنيا را نخورده است. (تفسير قمی)
ولی مفهوم «انفاق» در اسلام گسترده است. پيامبر (ص) فرمود: هر كار نيكى صدقه است و هر چه انسان برای حوائج زندگی خود و خانواده خود صرف می كند برای او صدقه نوشته مى شود و آنچه را كه انسان با آن آبروی خود را حفظ می كند صدقه است و آنچه را انسان در راه خدا انفاق مى كند عوض آن را به او خواهد داد». (تفسير فخر رازی)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر