تفسیر قرآن

و از آنجا که ممکن است کسی بپرسد: اگر چنين است پس مسأله­ «شفاعت» چه می ­شود؟ مي ­ا‏فزايد:

هيچ شفاعتي نزد خدا جز براي كساني كه خود به آن­ها اجازه داده، فايده ندارد. در آن روز اضطراب دل­ هاي همه را فرا مي­ گيرد و در انتظارند ببينند خدا به چه كساني اجازه­ شفاعت مي ‏دهد و در باره­ چه كساني؟ و اين حالت اضطراب همچنان  ادامه مي‏ يابد، تا فرمان از ناحيه­ خدا صادر شود. در آن موقع مجرمان از شافعان مي ­پرسند: پروردگار شما چه دستوري داده؟ و شافعان ­گويند: خداوند حقّ را بيان كرد؛ يعني تنها اجازه­ شفاعت از كساني داده، كه رابطه ­شان را به كلّي از او قطع نكرده ­اند و اوست خداوند بلند مقام  و بزرگ ­مرتبه؛ بنابراين،  همه دستورهايش عين واقعيّت است.

و بدين ترتيب بهانه­ بت­ پرستان برای پرستش بت­ها كه می­‏ گفتند: «هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِندَ اللهِ: اين­ها شفيعان ما نزد خدايند.» (يونس10/18) مى ‏برد،

شفاعت به اين معنا نيست كه شفاعت­ كنندگان از خدا مهربان‏ ترند، زيرا او خود به شفاعت كنندگان اجازه‏ ى شفاعت مى ‏دهد.

شفاعت كنندگان به خاطر قرب الاهى به آن مقام مى ‏رسند و شفاعت شوندگان به خاطر حفظ ارتباط با راه خدا لايق دريافت شفاعت مى‏ شوند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان