تفسیر قرآن

از آنجا كه در آيه­ ی قبل سخن از «عبد منيب» و بنده­ توبه ‏كار بود واين توصيف در آيه­ 24 سوره­ «ص» براي داود پيامبر (ع) آمده، در اينجا گوشه‏ اي از احوال اين پيامبر بزرگ و فرزندش سليمان به عنوان يك الگو بازگو مي ­كند و مي­ فرمايد:

ما به داود از جانب خود فضلي عطا كرديم و گفتيم: اي كوه­ها و اي پرندگان، چون داود ذكر ما گويد، با او زمزمه كنيد و هم صدا شويد؛ و آهن را برايش نرم كرديم.

امام صادق (ع) فرموده: «انَّهُ خَرَجَ يَقراُ الزَّبور وَكانَ اِذا قَرَاَ الزَّبورَ لايَبقىٰ جَبَلٌ وَ لاحَجَرٌ وَ لاطائِرٌ اِلّا اَجابَهُ: وقتي داود از خانه بیرون می رفت و در بيابان زبور تلاوت مي­ كرد، همه­ ی كوه­ ها و سنگ ­ها و پرندگان با او هم­ صدا مي‏ شدند». (الميزان)                      

در حديثي آمده: خداوند به داود وحي فرستاد: تو بنده­ ی خوبي هستي، جز اين­كه از بيت­ المال ارتزاق مي ‏كني، داود چهل روز گريه كرد، تا خداوند آهن را براي او نرم كرد و هر روز زرهي مي‏ ساخت و با فروش آن از بيت­ المال بي ‏نياز شد. (مجمع البيان)

لقمان ديد داود آهن را به صورت حلقه­ هايي در مي­ آورد و در هم فرو مي ­كند. اين كار برايش جالب بود؛ تا اين­كه داود آهن ­ها را به صورت زرهي درآورد و بر تن كرد  و گفت: عجب وسيله­ ی دفاعي خوبي در برابر دشمن است؟ لقمان گفت: «اَلصَّمتُ حِكمَةٌ وَ قَليلٌ فاعِلُهُ: خاموشي حكمت است، ولي انجام­ دهندگان آن كم ­اند. (مجمع البيان)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان