معنای آیه
اين آيه در حقيقت بيان علّت عرضه ی امانت الاهي به انسان و بيان اين واقعيّت است، كه افراد انسان بعد از حمل اين امانت بزرگ الاهي به سه گروه تقسيم شدند: منافقان، مشركان و مؤمنان، پس فرموده:
هدف اين بوده كه خداوند، مردان منافق و زنان منافق، و مردان مشرك و زنان مشرك را عذاب كند و كيفر دهد، و نيز خداوند بر مردان با ايمان و زنان با ايمان رحمت فرستد و خداوند آمرزنده و مهربان است؛ يعني وقتي انسانها ايمان بياورند و خيانت نكنند، خداوند با رحمتش به آنان بر مي گردد و متولّي امورشان مي شود و آنان را به سوي خود هدايت مي كند و به جاي ظلم و جهل ذاتيشان، آنها را به زيور علم نافع و عمل صالحشان مي آرايد، چون او آمرزنده و رحيم است.
آری، امانت الاهى مسئوليّت آور است. آنكه امانت را حفظ كند، مشمول رحمت خداوند قرار می گيرد و آنكه با كفر و شرك، به امانت الاهی خيانت كند، كيفر مى بيند.
پروردگارا، ما را از كسانى قرار ده، كه امانت تو را پذيرا شده و از آن پاسدارى كردند و به وظائف خويش در برابر آن قيام نمودند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر