معنای آیه
اين آيه در حقيقت نتيجه ی ذكر و تسبيح مداوم است، بدين معني خدا را بسيار ياد كنيد، چون خدا کسی است، که بر شما درود و رحمت مي فرستد و فرشتگان او نيز براي شما تقاضاي رحمت مي كنند، تا شما را از ظلمات (جهل و غفلت و شرك و كفر) بيرون آورد و به سوي نور (ايمان و علم و تقوا و سعادت ابدي) رهنمون شود؛ چرا كه او نسبت به مؤمنان رحيم و مهربان است.
امام صادق (ع) فرمود: «مَن اَكثَرَ ذِكرُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَظَلَّهُ اللهِ فى جَنَّتِهِ: هر كس بسيار ياد خدا كند، خدا او را در سايه لطف خود در بهشت برين جاى خواهد داد». (كافى، 2 باب ذكر الله عز وجل)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر