معنای آیه
در اين آيه مي فرمايد:
خواست و اراده ی پيامبر در همه ی مسائل اجتماعي و فردي و مسائل مربوط به حكومت و مسائل مربوط به قضاوت، از هر مؤمني نسبت به خودش مقدّم است.
آنگاه مي فرمايد: و همسران پيامبر هم مادران مؤمنانند.» يعنی ازدواج با زنان پيامبر مانند ازدواج با مادر حرام است.
در حديثي آمده، كه زني به عايشه گفت: اي مادر. عايشه به او گفت: من مادر تو نيستم، مادر مردان شما هستم. (مجمع البيان و روح المعاني)
سپس مي فرمايد: «و خويشاوندان نسبت به يكديگر، از مؤمنان و مهاجران، در آنچه خدا مقرّر داشته (ارث) اوليٰ هستند».
اين قسمت از آيه به ابطال نظام «مؤاخات» مي پردازد، كه وقتي مسلمانان از مكّه به مدينه هجرت كردند، براي اينكه انصار نسبت به مهاجرين كه هم غريب بودند و هم بي خانه و املاك، با ديد بهتري بنگرند، پيامبر (ص) به فرمان الاهي بين هر مهاجر با يكي از انصار پيمان برادري بست.
اين آيه نازل شد و«نظام مؤاخات» را كه جانشين نسب شود ابطال كرد و ارث را مخصوص خويشان حقيقي قرار داد؛ ولي براي اينكه بعضي بتوانند مقداري از اموال خود را به اشخاص مورد علاقه شان بدهند، افزوده:
مگر اينكه بخواهيد با واگذاری نسبت سهمي از اموالتان به دوستانتان نيكي كنيد، مشروط به اينكه از ثلث مال بيشتر نشود. اين حكم در كتاب الاهي نوشته شده است.
رسول خدا (ص) فرمود: «وَالَّذى نَفسى بِيَدِهِ لايُؤمِنُ اَحَدُكُم حَتّى اَكونَ احَبَّ اِلَيهِ مِن نَفسِهِ وَ مالِهِ وَ وَلَدِهِ وَالنّاسِ اَجمَعينَ: سوگند به خدايى كه جانم در دست اوست، ايمان هيچ يك از شما كامل نيست، مگر اينكه مرا از جان و مال و فرزند و همه مردم بيشتر دوست داشته باشد. (تفسیر فی ظلال)
امام صادق (ع) در تفسير: «اُولُواالاَرحامِ بَعضُهُم اَوليٰ بِبَعضٍ» فرمود: در باره فرزندان حسين (ع) و حكومت و ولايت آنان است. (تفسير برهان)
پيامبر اكرم (ص) که در روز غدير به فرمان خدا، على (ع) را به جانشينى خود منصوب کرد، ابتدا فرمود: «أ لَستُ اَولىٰ بِكُم مِن اَنفُسِكُم: آيا طبق قرآن من بر شما حتّىٰ نسبت به خودتان اولويّت ندارم؟! و چون همه گفتند: بله، فرمودند: «مَن كُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَولاهُ».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر