سوره سجده - آیه 9 - جزء 21
ثُمَّ سَوّٰاهُ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَ جَعَلَ لَكُمُ اَلسَّمْعَ وَ اَلْأَبْصٰارَ وَ اَلْأَفْئِدَةَ قَلِيلاً مٰا تَشْكُرُونَ
معنای آیه
آنگاه آن (نطفه) را موزون و بهنجار ساخته و از روح خود در آن دميده و برايتان گوش آفريده و چشمها و دلها؛ چه كم شكر مىگزاريد.
تفسیر قرآن
و در اين آيه با اشاره به مراحل پيچيده تكامل انسان در رحم و پس از تولّد، مي فرمايد:
آنگاه خدا آن نطفه را موزون ساخت و از روح خود در وي دميد و برايتان گوش و چشم و دل قرار داد؛ امّا كمتر شكرگزار نعمتش هستيد.
از نشانه هاى شرافت انسان، دميده شدن روح الاهى در اوست.
نطفه تنها داراي حيات نباتي است يعني فقط تغذيه و رشد و نمو دارد و چون مقداري تكامل يافت، داراي حسّ و حركت مي شود، كه قرآن از آن به نفخ روح تعبير مي كند.
ولی فرضيه تكامل هيچ ارتباطى با «توحيد و خداشناسى» ندارد، زيرا اعتقاد توحيدى مى گويد: جهان را خدا آفريده و تمام خواص موجودات را خدا به آنها اعطا قرموده و در تمام مراحل از خداوند افاضه فيض بر آنها مى شود،
اين معنى را يك معتقد به نظريه «ثبوت انواع» مى تواند پذيرا باشد همانگونه كه يك معتقد به فرضيه تحوّل انواع؛ هر چند از نظر علوم طبيعى هم هيچ دليل قطعى بر فرضيه تكامل وجود ندارد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر