معنای آیه
بعد از بيان حقّانيّت قرآن و رسالت پيامبر اسلام (ص) به مهم ترين پايه عقائد اسلامى يعنى توحيد و نفى شرك پرداخته، مي فرمايد:
خداست، آنكه آسمان ها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روز [شش دوران] آفريد؛ سپس بر عرش قدرت قرار گرفت و به تدبير موجودات و به نظام درآوردن آنها پرداخت. جز خدا ولي و شفيعي براي شما نيست و با اين دليل روشن آيا متذكّر نمي شويد و باز انتظار داريد بتها از شما شفاعت كنند؟
منظور از شش روز «شش دوران» است؛ زيرا يكی از معانی «روز» «دوران» است؛ چنان كه می گوييم: روزی بنی اميّه خلافت را غصب کردند و روزی ديگر بنی عبّاس. با اینکه بنی امیّه حدود هشتاد و چند سال و بنی عبّاس حدود پانصد سال به این خلافت غاصبانه شان ادامه دادند.
«شما غير از خدا شفاعت كننده ای نداريد» با آيات و اخباری، که می گويند: پيامبر اکرم (ص) و ائمّه ی معصومين (ع) و حتّیٰ مؤمنين شفاعت می کنند» منافات ندارد؛ زيرا بنا بر آيه: «مَن ذَا الَّذي يَشفَعُ عِندَهُ اِلّا بِاِذنِهِ: چه كسی می تواند نزد خدا جز به اجازه او شفاعت كند» (بقره2/255)، همه شفيعان با اجازه خدای تعالیٰ شفاعت می كنند».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر