تفسیر قرآن

آن­گاه می­‏ فرمايد:

«آيا ‏­گويند: محمّد قرآن را به دروغ به خدا بسته؟ چنین نيست، بلكه سخن حقّي است از پروردگارت، تا مردمي را انذار كني كه پيش از تو انذار كننده‏ يعني پيامبري برایشان نيامده بود، شايد پند گيرند و هدايت شوند.

این­که در این سوره مانند بسیاری از سوره ­های دیگر بعد از حروف مقطّعه بلافاصله در باره ­ی اهمّيّت قرآن سخن رفته است، اين حقيقت را بیان می­ دارد كه قرآن­ کریم با این عظمت و پر محتوایی كه معجزه ­ی جاويدان پیامبر اسلام (ص)‏ است از همین حروف الفبائی به وجود آمده كه در دسترس همگان است و اگر می­ گویید محمّد (ص) خود آن را بافته، شما هم که بشرید مانند آن را بیاورید.

از اين­که «هر امّتى، انذار كننده‏ اى دارد» لازم نمی­ آيد در هر مكان، پيامبری باشد، بلکه همين اندازه، كه صداى دعوت پيامبر الاهى به گوش مردمی برسد، كافى است.

در جواب این­که گفته­ اند: با اين­كه قرآن ‏فرموده: «وَ اِن مِن اُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ:  هيچ امتّى بدون پيامبر نبوده است» (فاطر، 24)، پس چگونه اين آيه مى‏ فرمايد: قبل از تو هيچ پيامبرى براى مردم مكّه نيامده بود؟

گوییم: اوّلاً، تا قبل از اسلام، مردم مكّه و عربستان پراكنده و متفرّق زندگى مى‏ كردند و به صورت امّت در نيامده بودند.

ثانیاً، منظور آن است كه قبل از تو پيامبر بزرگى كه دعوت رسمى و علنى داشته باشد نيامده است.

البتّه علاوه بر كتاب و پيامبر براى هدايت انسان، خود انسان بايد زمينه و استعداد هدايت در خود را به وجود آورده و آن را اختيار كند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر