معنای آیه
در این آخرین آیات به عنوان نتيجه گيري از مواعظ و بحث هاي توحيدي و معاد در سوره و توجّه انسانها به خدا و روز قيامت مي فرمايد:
«اي مردم، تقواي الاهي پيشه كنيد و بترسيد از روزي كه نه پدر كيفر (اعمال) فرزندش را تحمّل مي كند و نه فرزند چيزي از كيفر (اعمال) پدرش را؛ بلكه آن روز هركس چنان گرفتار اعمال خود است، كه مجالي براي پرداختن به ديگري ندارد و بدانيد وعده ی الاهي حق است؛ پس مبادا زندگي دنيا شما را بفريبد و از خدا و وعده هاي او غافل سازد و ديگر آن كه مبادا شيطان فريبكار شما را به كرم خدا مغرور سازد.
چون از اميرمؤمنان على (ع) پرسيدند: اى الناس اثبت رأيا: چه كسى از همه مردم با فكرتر و از نظر انديشه ثابت تر است؟ فرمود: من لم يغره الناس من نفسه و لم تغره الدنيا بتشويقها: كسى كه مردم فريبكار او را نفريبند، و تشويق هاى دنيا نيز او را فريب ندهد». (نورالثقلین)
كسي در حضور اميرالمؤمنين (ع) دنيا را مذمّت كرد و آن را فريبنده شمرد، آن حضرت به وي فرمود: اي نكوهش كننده ی دنيا، كه خود به غرور دنيا مغروري و با باطل هاي آن فريب خوردي! خود فريفته ی دنيايي و آن را نكوهش مي كني؟ آيا تو در دنيا جرمي مرتكب شده اي يا دنيا به تو جرم كرده است؟
كي دنيا تو را سرگردان كرد؟ و چه وقت تو را فريب داد؟ آيا با گورهاي پدرانت كه پوسيده اند تو را فريب داد؟ يا آرامگاه مادرانت كه در زير خاك آرميده اند؟...
دنيا سراي راستي براي راستگويان و خانه تندرستي براي دنياشناسان و خانة بي نيازي براي توشه برگيران و خانه پند براي پندآموزان. دنيا سجده گاه دوستان خدا، جاي نماز فرشتگان الهي، محلّ نزول وحي خدا و جايگاه تجارت دوستان خدا است كه در آن رحمت خدا را به دست آرند و بهشت را سود برند. (نهج البلاغه، حكمت 131)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر