معنای آیه
بعد از بيان نعمت حركت كشتي ها در درياها، با اشاره به يكي ديگر از چهره هاي این قضیّه یعنی توحید فطری مي فرمايد:
و چون موج دريا بر اثر طوفان چون ابري سايه گستر انسان را احاطه كند، با تمام وجود متوجّه خداي يگانه مي شود و دين و آيين و پرستش را مخصوص او مي گرداند؛ امّا وقتي خدا آنها را نجات دهد و به خشكي رساند، بعضي راه اعتدال پيش مي گيرند و به ايمانشان وفادار مي مانند؛ ولی بعضي ديگر فراموش می کنند و آيات ما را جز پيمان شكنان ناسپاس انكار نمي كنند.
وقتي پيامبر اکرم (ص) مكّه را فتح كرد، عِكرمة بن ابي جهل براي فرار به كشتي نشست. چون دريا (بحر احمر) طوفاني شد و كشتي در معرض غرق قرار گرفت، سرنشينان كشتي به يكديگر گفتند: بياييد دست از پرستش بت ها برداريم، كه از آنها كاري ساخته نيست و تنها دست به دامان خدا زنيم.
عكرمه گفت: اگر در دريا جز خدا كسي ما را نجات ندهد، در خشكي نيز جز او كسي ما را نجات نخواهد داد. بارالـها، من با تو عهد مي بندم، اگر مرا از اين مهلكه نجات دهي، به نزد محمّد روم و به آيين او گروم، چون او بخشنده و كريم است. و چون از طوفان هم نجات يافت، نزد پيامبر (ص) آمد و مسلمان شد. (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر