سوره لقمان

سوره لقمان - آیه 32 - جزء 21


وَ إِذٰا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اَللّٰهَ مُخْلِصِينَ لَهُ اَلدِّينَ فَلَمّٰا نَجّٰاهُمْ إِلَى اَلْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مٰا يَجْحَدُ بِآيٰاتِنٰا إِلاّٰ كُلُّ خَتّٰارٍ كَفُورٍ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره لقمان 32
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره لقمان 32
محمود خلیل الحصری سوره لقمان 32
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 414 1
محمد صدیق منشاوی 414 2

معنای آیه

و چون موج (دريا)، همچون ابرى سايه‌گستر، آنان را فراگيرد، خدا را با خلوص عقيده بخوانند، اما وقتى كه نجاتشان دهد و به خشكى رساندشان، بعضى طريق اعتدال پيش گيرند (و بعضى شرك ورزند) و جز عهدشكنان ناسپاس، آيات ما را انكار نخواهند كرد.


تفسیر قرآن


بعد از بيان نعمت حركت كشتي ­ها در درياها، با اشاره به يكي ديگر از چهره‏ هاي این قضیّه یعنی توحید فطری مي‏ فرمايد:

و چون موج دريا بر اثر طوفان ­چون ابري سايه ­گستر انسان را احاطه كند، با تمام وجود متوجّه خداي يگانه مي­ شود و دين و آيين و پرستش را مخصوص او مي ­گرداند؛ امّا وقتي خدا آنها را نجات دهد و به خشكي رساند، بعضي راه اعتدال پيش مي ‏گيرند و به ايمانشان وفادار مي‏ مانند؛ ولی بعضي ديگر فراموش می­ کنند و آيات ما را  جز پيمان ­شكنان ناسپاس انكار نمي‏ كنند.

وقتي پيامبر اکرم (ص) مكّه را فتح كرد، عِكرمة بن ابي­ جهل براي فرار به كشتي نشست. چون دريا (بحر احمر) طوفاني شد و كشتي در معرض غرق قرار گرفت، سرنشينان كشتي به يكديگر گفتند: بياييد دست از پرستش بت ­ها برداريم، كه از آن­ها كاري ساخته نيست و تنها دست به دامان خدا زنيم.

عكرمه گفت: اگر در دريا جز خدا كسي ما را نجات ندهد، در خشكي نيز جز او كسي ما را نجات نخواهد داد. بارالـها، من با تو عهد مي ­بندم، اگر مرا از اين مهلكه نجات دهي، به نزد محمّد روم و به آيين او گروم، چون او بخشنده و كريم است. و چون از طوفان هم نجات يافت، نزد پيامبر (ص) آمد و مسلمان شد. (مجمع البيان)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر