سوره لقمان - آیه 30 - جزء 21
ذٰلِكَ بِأَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْحَقُّ وَ أَنَّ مٰا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ اَلْبٰاطِلُ وَ أَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْعَلِيُّ اَلْكَبِيرُ
معنای آیه
اين از آن روست كه تنها الله است كه حق است و جز او هر چه خوانند، باطل؛ و خداوند است كه والايى بزرگ است.
تفسیر قرآن
در اين آيه به صورت نتيجه گيري جامع و كلّي از آنچه قبلاً در مورد خالقيّت و مالكيّت و علم و قدرت بي انتهاي خدا بيان كرده بود، مي فرمايد:
اينها همه دليل بر آن است، كه تنها خداوند حقّ و به اصطلاح فلسفي واجب الوجود است و آنچه غير از او مي خوانند باطل و محدود و نيازمند و ممكن الوجود است، و در وجود و همه امور ديگرشان به خدا نيازمندند؛ و خدا بلندمقام است و از هر توصيفي برتر است.
از آيهى 24 تا آيه 30، ده صفت از صفات الهى مطرح شده است: غنىّ، حميد، عزيز، حكيم، سميع، بصير، خبير، حقّ، علىّ، كبير و در هر آيه به نكته اى اشاره شده است، مثلًا در آيه 25، خالقيّت خداوند مطرح شده، خَلَقَ السَّماواتِ ... در آيه 27، به نعمت هاى الهى اشاره شده، «ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ» و در آيه ى 28، قدرت مطلقه ى پروردگار در مبدأ و معادِ انسان بيان شده است. «ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ اِلّا کَنَفسِ واحِدَةٍ».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر