معنای آیه
بعد از اثبات خالقيّت خدا براي همه چيز، به مالكيّت مطلق خدا پرداخته مي فرمايد:
آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست، چرا كه خدا بي نياز و ستوده است، زيرا همه مواهب از اوست.
از آنجا که خداى تعالىٰ مبدأ تمامى خلائق و كمالات است، پس خود او بايد داراى هر کمالی باشد، كه موجودات محتاج به آنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر