معنای آیه
و در اين آيه لقمان به پسرش توصيه مي كند: در راه رفتن اعتدال ورز و صدايت را زياد بلند نكن، كه زشت ترين صداها، صداي خران است.
امام صادق (ع) در تفسير اين آيه فرموده: منظور عطسه كردن به صداي بلند و زشت است و نيز صدا به طور ناخوشايندي بلند كردن، مگر در حال دعا يا قرائت قرآن. (مجمع البيان)
امام صادق (ع) فرموده: سكوت مايه آرامش فكر است. (وسايل 8/532)
امام رضا (ع) فرموده: از نشانه هاي فقه و فهم، داشتن دانش و بردباري و سكوت است و سكوت دري از درهاي بهشت است. (وسايل 8/532)
ولي در روايات در مواردي كه سخن گفتن لازم است، نبايد سكوت كرد، پيامبران به سخن گفتن دعوت شدند نه به سكوت، و وسيله رسيدن به بهشت و رهايي از دوزخ، سخن گفتن به موقع است. (وسايل الشّيعه 8/532)
امام باقر (ع) فرموده: كامل ترين مردم از لحاظ ايمان خوش خُلق ترين آنهاست. (كافي، كتاب ايمان و كفر، باب حسن خلق، حديث 1)
پیامبر اکرم (ص) فرموده: روز قيامت در ترازوي كسي چيزي بهتر از حُسن خُلق گذاشته نمي شود. (كافي، همان، حديث 2)
امام حسن (ع) فرمود: تند راه رفتن ارزش مؤمن را كم مي كند. (نورالثّقلين)
و رسول خدا (ص) فرموده: آنكه خُلق نيكو دارد، پاداش روزه گير و شب زنده دار دارد. (كافي، همان، حديث 5)
امام صادق (ع) فرموده: خُلق نيكو گناه را آب مي كند، چنانكه خورشيد يخ را. (كافي، همان، حديث 7)
و امام صادق (ع) فرمود: نيكوكاري و حُسن خُلق خانه ها را آباد كند و بر عمرها بيافزايد. (كافي، همان، حديث 8)
و رسول خدا (ص) فرموده: «اَكثَرُ ما تَلِجُ بِهِ اُمَّتى الجَنَّةُ تَقوَى اللهِ وَ حُسنُ الخُلقِ: بيشتر چيزي كه امّتم را به بهشت مي برد، تقواي الاهي و حُسن خُلق است. (كافي، همان، حديث 6)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر