سوره لقمان - آیه 5 - جزء 21
أُولٰئِكَ عَلىٰ هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ
معنای آیه
ايشان را هدايتى است از پروردگارشان و ايشانند كه رستگارانند.
تفسیر قرآن
آنگاه در مورد سرانجام كار «محسنين» مي فرمايد:
«محسنين را هدايتی است از پروردگارشان و ایشان رستگارانند».
هدايت قبلي آمادگي پذيرش حقّ بود و اين هدايت برنامه وصول به مقصد.
آري، رستگاري با توفيق و هدايت الاهي است، كه آن نيز در سايه مجاهده حاصل مي شود، چنانكه جاي ديگر هم فرموده: وَالَّذينَ جاهَدوا فينا لَنَهدِيَنَّهُم سُبُلَنا: آنان كه در راه ما مجاهده كنند، آنها را به راه هاي خود هدايت مي كنيم. (عنكبوت 29/69)
«هدايت» مقدّمه «رحمت پروردگار است»؛ زيرا انسان نخست در پرتو نور قرآن حقيقت را می يابد و به آن معتقد مى شود و در عمل آن را به كار مى بندد و آنگاه مشمول رحمت پروردگارش قرار می گيرد.
آيات فوق، به مراحل تكامل بشر اشاره دارند: مرحله پذيرش حق، مرحله ايمان و مرحله عمل، که به ترتيب مايه هدايت؛ بشارت و رحمتند.
«أُولئِكَ عَلىٰ هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ» از يك سو نشان مى دهد، كه هدايت آنها از طرف پروردگارشان تضمين شده است و از سوى ديگر تعبير «علىٰ» بيان می دارد، گويى هدايت برای آنها يك مركب راهوار است، که آنها را به سعادت و بهشت و قرب خدا می رساند.
«اُولئِكَ هُمُ المُفلِحُونَ» که دليل حصر است، نشان مى دهد كه تنها راه رستگارى، همين راه نيكوكارانی است كه با خدا و خلق خدا در ارتباطند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر