سوره روم - آیه 48 - جزء 21
اَللّٰهُ اَلَّذِي يُرْسِلُ اَلرِّيٰاحَ فَتُثِيرُ سَحٰاباً فَيَبْسُطُهُ فِي اَلسَّمٰاءِ كَيْفَ يَشٰاءُ وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى اَلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلاٰلِهِ فَإِذٰا أَصٰابَ بِهِ مَنْ يَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ إِذٰا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
معنای آیه
خداوند است آنكه بادها را گسيل ميكند تا ابرى برانگيزند و آن را در آسمان، چنانكه خواهد، مىگسترد و پارهپاره مىسازدش، آنگاه قطرهباران بينى كه از خلال آن برون تراود و چون آن باران را به هركس از بندگانش كه خواهد، رساند، فىالحال شادمان گردند.
تفسیر قرآن
آنگاه براي بيان بعضي از نعمتها مي فرمايد:
خداست، كه بادها را گسيل مي دارد، تا ابری را برانگيزد، آنگاه آن را چنانكه خواهد در آسمان بگسترد و متراكم سازد؛ آنگاه مي بيني كه از خلال آن باران تراود. و هنگامي كه اين باران حيات بخش را به هركس از بندگانش كه بخواهد برساند، خوشحال مي شوند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر