سوره روم - آیه 48 - جزء 21

اَللّٰهُ اَلَّذِي يُرْسِلُ اَلرِّيٰاحَ فَتُثِيرُ سَحٰاباً فَيَبْسُطُهُ فِي اَلسَّمٰاءِ كَيْفَ يَشٰاءُ وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى اَلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلاٰلِهِ فَإِذٰا أَصٰابَ بِهِ مَنْ يَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ إِذٰا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ

معنای آیه

خداوند است آن‌كه بادها را گسيل ميكند تا ابرى برانگيزند و آن را در آسمان، چنان‌كه خواهد، مى‌گسترد و پاره‌پاره مى‌سازدش، آنگاه قطره‌باران بينى كه از خلال آن برون تراود و چون آن باران را به هركس از بندگانش كه خواهد، رساند، فى‌الحال شادمان گردند.

تفسیر قرآن

آن­گاه براي بيان بعضي از نعمت­ها مي ­فرمايد:

خداست، كه بادها را گسيل مي ­دارد، تا ابری را برانگيزد، آن­گاه آن­ را چنان­كه خواهد در آسمان بگسترد و متراكم سازد؛ آن­گاه مي­ بيني كه از خلال آن باران تراود. و هنگامي كه اين باران حيات بخش را به هركس از بندگانش كه بخواهد برساند، خوشحال مي­ شوند. 

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---