سوره روم - آیه 41 - جزء 21
ظَهَرَ اَلْفَسٰادُ فِي اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ بِمٰا كَسَبَتْ أَيْدِي اَلنّٰاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ اَلَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
معنای آیه
بر اثر آنچه مردم كردهاند فساد و تباهى در خشكى و دريا آشكار گشته تا خدا (كيفر) بخشى از كارهاى مردم را به آنان بچشاند، باشد كه بازگردند.
تفسیر قرآن
بعد از سخن از توحيد و شرك، از آنجا که ريشه اصلى تمام مفاسد فراموش كردن اصل توحيد و روى آوردن به شرك است، مي فرمايد:
فساد در خشكي و دريا به خاطر كارهايي كه مردم انجام داده اند، آشكار گشته است؛ خدا مي خواهد نتيجه بعضي از اعمالشان را به آنان بچشاند، كه به صورت وبال به سويشان برگردد؛ شايد به حق باز گردند»!
مقصود از ظهور فساد در زمين، مصائب و بلاياي عمومي چون زلزله، خشكسالي، قحطي، مريضي، جنگ ها، ناامني، در هر زمان و مكان است.
امام صادق (ع) فرمود: زندگی جانداران به وسيله ی باران است. وقتی باران نبارد هم خشكی به فساد كشيده می شود و هم دريا و اين هنگامی است كه گناهان فزونى گيرد. (الميزان)
امام صادق (ع) فرموده: مَن يَموتُ بالذُّنوبِ اَكثَرُ مِمَّن يَموتُ بِالآجالِ: آنها كه به وسيله ی گناه مي ميرند، بيش از كساني اند كه به مرگ طبيعي مي ميرند. (سفينة البحار، ماده ذنب)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر