سوره روم - آیه 40 - جزء 21
اَللّٰهُ اَلَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ هَلْ مِنْ شُرَكٰائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذٰلِكُمْ مِنْ شَيْءٍ سُبْحٰانَهُ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يُشْرِكُونَ
معنای آیه
خداوند است آنكه شما را آفريده و سپس روزىتان داده وانگاه شما را مىميراند و سپس زندهتان مىسازد، آيا در ميان آن شريكانى (كه براى خدا قائل شدهايد) كسى هست كه چنين كند؟ او منزه است و برتر از آنچه با او شريك مىگيرند.
تفسیر قرآن
در اين آيه با اشاره به مبدأ و معاد، که موضوع اصلی سوره است، خداوند را با چهار وصف، چنين توصيف می کند:
خداوند است، كه شما را آفريد، آنگاه به شما روزي داد، سپس شما را مي ميراند و بعد شما را زنده مي كند؛ آيا شريكاني كه براي خدا قائليد، قادر به چنين كارهايي هستند؟
و از آنجا كه پاسخ اين سؤالات منفي است و خلقت، روزی، مرگ و حيات همه به دست خداست، عبادت و پرستش هم بايد منحصر به او باشد و خدا منزّه و برتر است از آنچه شريك وي مي كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر