معنای آیه
بعد از اينكه فرمود: «اين خداست، كه نعمت را فراخ يا تنگ مي كند» از آنجا كه هر نعمت و موهبتى، وظائف و مسئوليت هايى همراه دارد، به پيامبر اكرم (ص) و به تبعش مؤمنين مي فرمايد:
«پس حقّ خويشاوند و مسكين و در راه مانده را ادا كن؛ اين كار براي آنان كه خواهان خشنودي خدايند، بهتر است و آنان رستگارند».
البتّه ذکر اين سه گروه به خاطر اهميتشان است، نه منحصر بودن صاحبان حقوق به اينها.
گرچه خطاب آيه به پيامبر اكرم (ص) است؛ ولى آخر آیه که به صورت جمع است، نشان می دهد، که تمام مردم مخاطب آن مى باشند.
تعبير «حقه» بیان می دارد قسمتی از این اموالی که خدا به انسان عطا فرموده، حق دیگران است و باید بی هیچ منّنی حق آنها را ادا كند.
گرچه خطاب آيه به پيامبر اكرم (ص) است، ولى آخر آیه که به صورت جمع است، نشان می دهد، که تمام مردم مخاطب آن مى باشند.
اصناف هشت گانه اى كه مى بايست زكات به آنها پرداخت در صورت وجوب زكات است، ولى سه گروهى كه در آيه ذكر شده اند حتى در صورت تعلّق نگرفتن زكات نيز كمك به آنها لازم است، چرا كه بعضى از خويشاوندان واجب النفقه انسانند و مسكين فقير محرومى است كه اگر به او كمك نشود چه بسا جانش به خطر بيفتد. «ابن السّبيل» ممكن است در شرائطى با نرسيدن كمك تلف شود. ترتيبى كه در ذكر اين سه گروه در آيه رعايت شده نيز متناسب با ترتيب اهميت آنهاست». (تفسیر فخر رازی)
از امام باقر و امام صادق (ع) و ابوسعيد خدري روايت شده، وقتي آيه: «فَئَاتِ ذَاالقُربيٰ حَقَّهُ» نازل شد، پيامبر اکرم (ص) فدك را به فاطمه زهرا (س) داد. (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر