معنای آیه
بعد از بيان آياتي بر توحيد، به مسئله معاد پرداخته، مي فرمايد:
و خدا كسي است كه آفرينش را آغاز می کند؛ سپس آن را باز می گرداند و باز گرداندن مجدّد آن برايش آسان تر است و توصيف برتر در آسمانها و زمين از آن اوست؛ و او عزيز و حكيم است؛ از اين رو، کار عبث نمی کند؛ بنابراين، مردم را حتماً بعد از مردن زنده كرده و پاداش و كيفر كارهاي نيك و بدشان را خواهد داد.
و از آن رو، فرموده: «توصيف برتر در آسمانها و زمين از آنِ اوست» که همه ی كمالات از خداوند است؛ بنابراين، هر كمالي كه در موجودات است ناقص و محدود و عرضی است، به نحو اكمل و اتمّ در خدا وجود دارد و از اوست كه به ديگران افاضه شده است.
عبد الله بن عبّاس گفته: رسول خدا (ص) در بين ما به خطبه ايستاد و در آخر فرمود: ماييم كلمه ی تقوىٰ و سبيل هدىٰ و مَثَل اعلىٰ و حجّت عظمىٰ و عروة الوثقىٰ ...» ( عيون به نقل الميزان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر