تفسیر قرآن

خدا همواره زنده را از مرده بيرون آرد و مرده را از زنده و زمين را از پس مردنش زنده   می­ سازد‌ و شما نيز از گور بدين­سان بيرون آورده مي­ شويد.

در زمستان فعّاليّت اكثر نباتات زمين متوقّف مي ­شود و در بهار كه هوا معتدل مي­ شود، دوباره شروع به فعّاليّت مي­ كنند؛ پس خدايي كه قادر به احياي زمين مرده است، بلكه مرتّب جمادات را به موجودات زنده ­اي همچون نبات و حيوان و انسان تبديل مي ­كند و دوباره  اين­ها را مي­ ميراند، قادر به احياي مردگان در جهان ديگر است.    

آيه فوق از نظر معنوی تفسير ديگری نيز دارد، که از بطون قرآن است و آن تولّد مؤمن از كافر و كافر از مؤمن، عالم از جاهل و جاهل از عالم، صالح از مفسد و مفسد از صالح است.

پيامبر اكرم (ص) فرموده: هر كه اين سه آيه­ را صبحگاهان بخواند،‌ آنچه را در روز از او فوت گردد، جبران خواهد كرد؛ و هر كه آنها را در آغاز شب بخواند، آنچه را در شب از او فوت شود، جبران شود. (نورالثّقلين)

امام كاظم (ع) فرموده: (تنها) منظور اين نيست، كه خدا زمين را به وسيله ­ی باران زنده مي­ كند؛ بلكه مرداني را بر ­انگيزد، كه اصول عدالت را احيا كنند و زمين با احياي عدالت زنده مي­ شود؛ بدانيد، اقامه­ عدل در زمين از چهل روز باران نافع ­تر است. (نورالثّقلين)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر