معنای آیه
وقتي كه مشركان با يأسی كه از اعمال خود دارند، از شفاعت خدايانى هم كه در دنيا شريك خدا گرفته بودند و آنها را می پرستيدند و مى گفتند: «هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِندَاللهِ: اينها شفيعان ما نزد خدا هستند» در قيامت می فهمند، که هيچ کاری از آنها ساخته نيست؛ از شفاعت شان مأيوس شده و به آنها كافر مي شوند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر