سوره عنکبوت - آیه 52 - جزء 21
قُلْ كَفىٰ بِاللّٰهِ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيداً يَعْلَمُ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا بِالْبٰاطِلِ وَ كَفَرُوا بِاللّٰهِ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْخٰاسِرُونَ
معنای آیه
بگو ميان من و شما اين بس كه خدا گواه باشد، او از آنچه در آسمانها و زمين است آگاه است و كسانى كه به باطل ايمان آورده و به خداوند كفر ورزيدهاند، زيانكارانند.
تفسیر قرآن
«بگو: ميان من و شما در مسأله رسالتم اين بس که خدا گواه باشد، خداوندی که به آنچه در آسمانها و زمين است عالم است».
شهادت خدا به رسالت پيامبر اسلام (ص) يكي دادن معجزه اي چون قرآن به اوست و ديگر آوردن نشانه های او در كتابهاي آسماني پيشين.
از آنجا که ممكن نيست خداوند حكيم و عادل معجزه در اختيار دروغگويی بگذارد و او اين قرآن را که بالاترين معجزه است به پيامبر اسلام (ص) عنايت فرموده است، دلالت قطعی بر اين مطلب دارد، که خداوند متعال آن حضرت را به رسالت مبعوث فرموده است.
علاوه بر گواهى عملى خداوند در این آیه، در آيات متعدّدى هم گواهى قولى نيز داده است، چنانكه در آيه 40 سوره احزاب فرموده: ما كانَ مُحَمَّدٌ اَبا اَحَدٍ مِن رِجالِكُم وَ لكِن رَسُولَ اللهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ.
ممکن است منظور گواهى خداوند بر الاهی بودن قرآن، گواهی او در كتب آسمانى پيشين باشد، كه علماى اهل كتاب از آن آگاهى داشتند.
جون بين اين تفسيرها منافاتی نيست، ممكن است همه درست باشند.
در پايان می فرمايد: «و آنها كه به باطل گرويده اند و با انكار قرآن و پيامبر اسلام (ص) به خدا كافر شده اند، زيانكاران واقعي اند». چه خسرانی از اين بالاتر كه کسی تمام سرمايه های وجودی خود را در اختيار موجوداتی چون بت ها نهد، که هيچ نفع و ضرری برای او ندارند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر