معنای آیه
وشادمان نزد اهلش باز گردد.
منظور از اهل یا حور و غلمان است؛ یا عشيره مؤمن او در بهشت و یا عموم مؤمنين بهشتی.
امام على (ع) در باره اين آيه فرمودند: كسانى كه در دنيا اهل و عيال انسان بهشتى بودند، اگر مؤمن باشند در آخرت نيز با او خواهند بود. (تفسير نور)
امام سجّاد (ع) فرموده: كسي كه به دنبال مال و ثروت باشد مقصودش آسايش است و آسايش در دنيا خلق نشده است، آسايش فقط در بهشت آفريده شده و براي اهل بهشت و ناراحتي و زحمت براي اهل دنيا آفريده شده اند و هركس را يك كاسه از دنيا دادند، در مقابل آن حرص به او دادند، و هركه از دنيا بيشتر به دست آورد نيازمنديش فزون تر خواهد بود؛ زيرا در نگهداري ثروتش محتاج به مردم است و به هر وسيله اي از وسايل دنيوي احتياج پيدا مي كند، پس در ثروت دنيا آسايش نباشد؛ ولي شيطان در درون فرزند آدم وسوسه مي كند، كه در جمع كردن مال آسايش است؛ و حال آن كه او را در دنيا به ناراحتي مي كشاند. سپس فرمود: دوستان خدا هرگز زحمت دنيا را براي دنيا نكشيدند، بلكه در دنيا براي آخرت زحمت كشيدند. (خصال صدوق، باب دوگانه، حديث 65)
امام باقر(ع) فرمود: «اِنَّما يُداقُ اللهُ العِبادَ فى الحِسابِ يَومَ القيامَةِ عَلىٰ ما آتاهُم مِنَ العُقولِ فى الدُّنيا: خداوند در قيامت در حساب بندگان به اندازه عقلى كه در دنيا به آنها داده دقت و سختگيرى مى كند». (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر