تفسیر قرآن

و در اين آيه مي ­افزايد:

امتحان سنّتي الاهي است، كه در امّت­ هاي پيش از شما هم بوده، تا راستگويان يعني مؤمنان مجاهد از دروغگوياني ­كه تنها ادّعاي اسلام دارند متمايز گردند و آن­گاه بر اساس اعمالشان كه از نيّاتشان نشأت مي ­گيرد، جزا داده شوند.

امتحان براي شكوفاشدن استعدادهاست، تا افراد با انجام كارهاي نيك به كمال و سعادت برسند، نه آگاهي خدا؛ چون خدا به همه چيز داناست.

چنان­که در حديث است: اَلنّاسُ يُفتَنونَ كَما يَفتِنَ الذَّهبُ، ثُمَّ قالَ يَخلِصونَ كَما يَخلِص الذَّهب: مردم آزمايش مي­ شوند؛ همان­گونه كه طلا در آتش آزمایش می­ شود. و همان طوری که فشار آتش ناخالصي­ هاي طلا را از بين می ­برد، ناخالصی افراد هم با سختی­ ها ازبین می­ رود. (نورالثّقلين)

البتّه هر فرد و گروهى به نوعى آزمایش می­ شوند. گروهى در محيط ­هاى آلوده قرار مى ‏گيرند و امتحان آن­ها در اين است كه در شرائطى همرنگ محيط نشوند و پاكى خود را حفظ كنند. گروهى در فشار محروميّت ­ها قرار مى‏ گيرند و گروهى بر عكس با نعمت­ها آزمایش مى‏ شوند، تا معلوم شود شكر نعمت مى‏ كنند؟ يا در لذّات و شهوات غرق می­ شوند.

آری، چنان­كه برای رسيدن به مدارج عالی علمی بايد با امتحانات  پی­ درپی واحدهای مختلف دانشگاه را پاس کرد، در اين عالم هم انسان بايد با گذراندن امتحانات مختلف در ثروت و فقر، سلامت و مرض و... استعدادهايش را شکوفا سازد و به مقامات عالی انسانيّت برسد.

ايمان تنها با زبان و شعار نيست، بلكه همراه با عمل و آزمايش است.

سعديا گرچه سخندان و نصحيت ‏گويى     ز عمل كار بر آيد به سخندانى نيست

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر