سوره قصص - آیه 77 - جزء 20
وَ اِبْتَغِ فِيمٰا آتٰاكَ اَللّٰهُ اَلدّٰارَ اَلْآخِرَةَ وَ لاٰ تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ اَلدُّنْيٰا وَ أَحْسِنْ كَمٰا أَحْسَنَ اَللّٰهُ إِلَيْكَ وَ لاٰ تَبْغِ اَلْفَسٰادَ فِي اَلْأَرْضِ إِنَّ اَللّٰهَ لاٰ يُحِبُّ اَلْمُفْسِدِينَ
معنای آیه
و از رهگذر آنچه خدا نصيبت كرده، جوياى سراى آخرت باش و سهم خود را نيز از دنيا از ياد مبر و چنانكه خداوند در حق تو نيكى كرده، تو نيز نيكى كن و در زمين در پى فساد مباش كه خداوند مفسدان را دوست نمىدارد.
تفسیر قرآن
و از آنچه خدا به تو داده، سراي آخرتت بطلب، سهم خود را از دنيا نيز از ياد مبر؛ و چنانكه خدا به تو نيكي كرده، تو هم به ديگران نيكي كن و از ثروتي كه خدا به تو داده، در راه فساد به كار نگير، كه خدا مفسدان را دوست ندارد.
اميرمؤمنان (ع) در باره دنيا می فرمايد: مَن اَبصَرَ بِها بَصَرَتهُ وَ مَن اَبصَرَ الَيها اَعَمَته: كسى كه به دنيا به عنوان وسيله بنگرد چشمش را بينا مى كند و كسى كه به عنوان هدف نگاه كند نابينايش كند». (نهج البلاغه، خطبه 82.)
و اميرمؤمنان (ع) فرموده: «يَا بنَ آدم ماكَسَبتَ فَوقَ قُوَّتِكَ فَاَنتَ فيهِ خازنٌ لِغَيرِكَ: اى فرزند آدم! هر چه بيشتر از مقدار خوراكت به دست آورى، خزانه دار ديگران در مورد آن خواهى بود». (نهج البلاغه، حکمت 192)
امام در تفسير: «لاتَنسَ نَصيبَكَ مِنَ ٱلدُّنيا» فرموده: تندرستي و قوّت و فراغت و جواني را فراموش مكن كه به وسيله آنها آخرت را طلب كني. (معاني الأخبار، ص 325)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر