معنای آیه
بعد از بیان سرگذشت و مبارزه موسیٰ با فرعون، به درگيري موسيٰ با ثروتمندي به نام «قارون» که پسرعمو يا عمو يا پسرخاله او بود و سرنوشت شوم او بيان مي شود، تا مشركين بلكه همه ثروتمندان از سرنوشت شومش عبرت گيرند.
اين آيه مي فرمايد:
قارون از قوم موسيٰ بود، که بر آنان تجاوز کرد. ما گنج هايي به قارون عطا کرده بوديم، كه حمل كليدهاي آنها بر گروهی نيرومند، مشكل بود. قومش به او گفتند: سرمستي مكن، كه خدا سرمستي كنندگان را دوست نمي دارد.
قارون به تورات آگاهي داشت و نخست از ياران موسيٰ (ع) و از گروه هفتاد نفر ملازم او براي مناجات در طور بود؛ امّا چون ثروتش زياد شد، پنداشت با زيركي توانسته اين همه ثروت جمع كند، پس براي نپرداختن زكات كافر شد و در مقابل موسيٰ پيامبر خدا ايستاد و سرانجام مورد قهر الاهي قرارگرفت و خدا او و اموالش را در زمين فرو برد.
موسيٰ (ع) با سه مثلّث شوم زور و زر و تزوير درگير بود: محور قدرت فرعون بود؛ مظهر ثروت قارون بود و عامل تزوير سامري بود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر