سوره قصص - آیه 75 - جزء 20
وَ نَزَعْنٰا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً فَقُلْنٰا هٰاتُوا بُرْهٰانَكُمْ فَعَلِمُوا أَنَّ اَلْحَقَّ لِلّٰهِ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ مٰا كٰانُوا يَفْتَرُونَ
معنای آیه
و (آن روز) از هر امتى، شاهدى برگزينيم و گوييم اكنون برهان خود را عرضه كنيد، آنگاه خواهند دانست كه حق از آن خداوند است و هر چه دروغ مى‌بافتند از چشمشان ناپديد خواهد گشت.
تفسیر قرآن
و آن روز (قيامت) از هر امّتي گواهي بر مي گزينيم؛ سپس به مشركان مي گوييم: دليل خود را بر شركتان بياوريد. اينجاست كه آنها يقين مي كنند كه حقّ در الوهيّت تنها از آنِ خداست و شريكي نداشته و تمام آنچه را غير از خدا به عنوان خدا افترا مي بستند، از نظرشان گم خواهد شد.
از آيات ديگر بر مي آيد، كه گواه هر امّتي پيامبر آن امّت است و پيامبر اسلام (ص) كه خاتم انبياست، گواه بر همه ی انبيا و امّت هاست.
امام باقر (ع) در تفسير جمله: «وَ نَزَعنا مِن كُلِّ اُمُّةٍ شَهيداً» فرموده: شهيد اين امّت، امام اين امّت است. (تفسير قمي)
اين حديث كه از باب مصداق است، بيان مي دارد، كه در هر عصر و زماني، شاهد و گواه معصومي، براي امّت لازم است.
قيامت مواقف متعدّد دارد، در موقفی بر لب هاى انسان مُهر خورده و اعضا شهادت مى دهند: «شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ» (فصّلت 41/20) در موقفى ديگر انسان مى تواند سخن بگويد: «وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ» (صافات 37/24) در يك جا سخنى با انسان گفته نمى شود: «لايُكَلِّمُهُمُ اللهُ» (آل عمران 77) و در اين آيه مى فرمايد: «فَقُلنا هاتُوا بُرْهانَكُمْ: دليل خود را بر شركتان بياوريد».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر