سوره قصص - آیه 61 - جزء 20
أَ فَمَنْ وَعَدْنٰاهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاٰقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْنٰاهُ مَتٰاعَ اَلْحَيٰاةِ اَلدُّنْيٰا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ اَلْقِيٰامَةِ مِنَ اَلْمُحْضَرِينَ
معنای آیه
آيا آنكس كه به وى وعدهاى نكو دادهايم، و او به آن وعده مىرسد، مانند كسى است كه از متاع زندگانى دنيا بهرهمندش ساخته باشيم اما روز قيامت از جمله كسانى باشد كه آنها را (براى بازخواست) حاضر آرند؟
تفسیر قرآن
پس از اينکه بيان داشت: «كسانی به خاطر بهره گيری از نعمت های دنيا كفر را بر ايمان و توحيد ترجيح داده اند، از اين آيه تا شش آيهی بعد، وضع كفّار را با مؤمنين در آخرت تشريح كرده مي فرمايد:
آيا كسي كه به او وعده ی نيك داده ايم و به آن هم خواهد رسيد، مانند كسي است، كه متاع زندگي دنيا به او داده ايم و روز قيامت از احضار شدگان در محضر خداوند براى حساب اعمال است؟
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر