سوره قصص - آیه 47 - جزء 20
وَ لَوْ لاٰ أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِمٰا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنٰا لَوْ لاٰ أَرْسَلْتَ إِلَيْنٰا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آيٰاتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ
معنای آیه
و نيز بديشان به سزاى اعمالشان مصيبتى نرسد تا بگويند پروردگارا چرا براى ما پيامبرى نفرستادى تا آيات تو را تبعيت كنيم و مؤمن شويم.
تفسیر قرآن
بعد از سخن از ارسال پيامبر اسلام (ص) به عنوان انذار كننده با اشاره به لطفى كه بر وجود پيامبر (ص) مترتب است می فرمايد:
اگر چنين نبود، كه در صورت نفرستادن پيامبري براي انذارشان، حق به جانب ايشان می شد و ديگر سزاوار نبود آنها را به جرم كفر و گناهشان مجازات كنيم؛
اصلاً رسولی به سوی ايشان نمی فرستاديم؛ ولی چون در آن صورت مي گفتند: پروردگارا، چرا رسولي براي ما نفرستادي، تا از آياتت كه بر ما مي خواند، پيروي كنيم و از مؤمنان باشيم؟
عقل، علم و فطرت به تنهايى كافى و كارساز نيستند، بلكه برای وصول به سعادت کامل وحى نيز لازم است. بعثت انبيا اتمام حجّت است تا كسى نگويد: ما با عقل و علممان بیش از این نیافتیم، که عمل کنیم.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر