سوره قصص - آیه 32 - جزء 20
اُسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضٰاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ وَ اُضْمُمْ إِلَيْكَ جَنٰاحَكَ مِنَ اَلرَّهْبِ فَذٰانِكَ بُرْهٰانٰانِ مِنْ رَبِّكَ إِلىٰ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ إِنَّهُمْ كٰانُوا قَوْماً فٰاسِقِينَ
معنای آیه
دستت را نيز در گريبانت فرو بَر تا سپيد و بىآسيب بيرون آيد و بازويت را، (براى رهايى) از ترس به سينه بچسبان، كه اين هر دو (معجزه) دو حجت است از جانب پروردگارت براى فرعون و سران قوم او، كه مردمى نافرمانند.
تفسیر قرآن
و خدا به موسیٰ فرمود:
دستت را در گريبانت فرو بر، تا سفيد و درخشان و بدون عيب بيرون آيد و دستهايت را بر سينه ات بگذار، تا ترس و وحشت از تو دور شود.
اين عصا و يد بيضا دو برهان روشن از پروردگارت براي فرعون و اطرافيان اوست، كه مردمي فاسق اند. از طاعت پروردگار خارج شده و طغيان را به حد اعلىٰ رسانده اند، وظيفه توست كه آنها را نصيحت كنى و اندرز گويى و اگر مؤثر نشد با آنها مبارزه نمايى.
عصا آيتي از وحشت و انذار بود و يد بيضا آيتي از نور و اميد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر