سوره قصص - آیه 30 - جزء 20
فَلَمّٰا أَتٰاهٰا نُودِيَ مِنْ شٰاطِئِ اَلْوٰادِ اَلْأَيْمَنِ فِي اَلْبُقْعَةِ اَلْمُبٰارَكَةِ مِنَ اَلشَّجَرَةِ أَنْ يٰا مُوسىٰ إِنِّي أَنَا اَللّٰهُ رَبُّ اَلْعٰالَمِينَ
معنای آیه
چون بدان آتش رسيد از جانب راست آن وادى در آن جايگاه مبارك از درخت ندايى برخاست كه هان اى موسى منم، من، الله كه پروردگار جهانيان است.
تفسیر قرآن
چون موسيٰ خود را به نزد آتشي كه ديده بود، رساند، از ساحل راست آن وادي در آن جايگاه مبارک از ميان يك درخت ندا داده شد: اي موسيٰ، منم خداوند پروردگار عالميان.
خداوند مى تواند به دلها الهام كند يا بر انسانها فرشته نازل نمايد و يا از درون درختى با ايجاد صوت با پيامبرانش سخن گويد.
چنانكه مى فرمايد: «وَ ماكانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللهُ إِلَّا وَحياً أَو مِن وَراءِ حِجابٍ أَو يُرسِلَ رَسُولًا: خدا با هيچ بشرى سخن نمى گويد مگر از طريق وحى يا از پشت حجاب يا اينكه فرشته اى بفرستد. (شورا، 51)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر