سوره قصص - آیه 24 - جزء 20
فَسَقىٰ لَهُمٰا ثُمَّ تَوَلّٰى إِلَى اَلظِّلِّ فَقٰالَ رَبِّ إِنِّي لِمٰا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ
معنای آیه
پس موسى گلّه را براى آن دو آب داد و خود روى به سايه آورد و گفت: پروردگارا من به هر خيرى كه تو بر من فروفرستى سخت محتاجم.
تفسیر قرآن
موسيٰ با شنيدن سخن آن دختران با دلوي را كه چندين نفر با هم آن را به چاه مي انداختند و آب مي كشيدند، يك تنه به چاه انداخت و از چاه آب كشيد و گوسفندان آنها را سيراب كرد. و چون خسته و گرسنه و بي مسكن و غريب بود، به درگاه خداوند عرض كرد: خدايا، هر خير و نيكي بر من فرستي به آن نيازمندم.
روزي چون موسیٰ در مقابل فرعون عطسه زد، گفت: «اَلحَمدُ لِلَّهِ». يك سيلي به او زد. موسيٰ نيز ريش فرعون را گرفت و كشيد. فرعون عصباني شد و تصميم بر كشتن او گرفت؛ ولي همسرش آسيه به عنوان اينكه او كودك است، او را از مرگ نجات داد. (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر