سوره قصص - آیه 23 - جزء 20

وَ لَمّٰا وَرَدَ مٰاءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِنَ اَلنّٰاسِ يَسْقُونَ وَ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ اِمْرَأَتَيْنِ تَذُودٰانِ قٰالَ مٰا خَطْبُكُمٰا قٰالَتٰا لاٰ نَسْقِي حَتّٰى يُصْدِرَ اَلرِّعٰاءُ وَ أَبُونٰا شَيْخٌ كَبِيرٌ

معنای آیه

و چون بر سرِ آب شهر مدين درآمد آنجا جماعتى از مردم ديد كه (گلّه‌هاى خود را) آب مى‌دادند و دو زن ديد كه گوسفندان خود را دورتَرَك مى‌پايند، موسى به آنها گفت: مشكل شما چيست‌؟ گفتند: ما تا اين گلّهها (ى چوپانان) از آبشخور بيرون نروند گلّه‌مان را آب نمى‌دهيم و پدر ما نيز پيرمردى كهن‌سال است.

تفسیر قرآن

بالاخره موسيٰ بعد از هشت شبانه روز راه بدون توشه­ بلكه با تغذيه از برگ درختان و علف ­هاي بيابان چون به كرانه­ مدين رسيد، ديد عدّه ­ای از مردم با كشيدن آب از چاه چارپايانشان را آب مي ­دهند؛ و در كنار آن­ها دو زن  از گوسفندان خود مراقبت مي­ كنند.

موسيٰ (ع) به آن­ها گفت: چرا شما به گوسفندانتان آب نمي­ دهيد؟ گفتند: ما منتظريم وقتي چوپانان حيواناتشان را آب دادند، از باقيمانده­ آب آن­ها گوسفندانمان را آب دهيم؛ چون پدر ما سالخورده­ است و نمي­ تواند از چاه آب بكشد وگوسفندانمان را آب دهد. 

«مَدْيَنَ» شهرى در جنوب شام و شمال حجاز و نزديك تبوك است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---