سوره قصص - آیه 9 - جزء 20
وَ قٰالَتِ اِمْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِي وَ لَكَ لاٰ تَقْتُلُوهُ عَسىٰ أَنْ يَنْفَعَنٰا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ هُمْ لاٰ يَشْعُرُونَ
معنای آیه
و زن فرعون (بدو) گفت: (اين پسر) براى من و تو نور ديدهاى تواند بود، مكشيدش، بسا كه به ما نفعى رساند شايد هم به فرزندى بگيريمش، و البته نمىدانستند (كه چه خواهد شد).
تفسیر قرآن
وقتي كه خدمتكاران فرعون، صندوقي را كه موسيٰ درون آن بود، در مقابل فرعون و همسرش آسيه بر زمين نهادند و ديدند نوزادي درون آن است، فهميدند فرزند يكي از بني اسرائيل است، كه از ترس كشته شدن آن را در جعبه اي گذاشته و در دريا انداخته است،
فرعون گفت: او را بكشيد؛ ولي خدا محبّت موسيٰ را در دل آسيه افكند و به فرعون گفت: ما بچّه اي نداريم، او را نكشيد، تا او را براي خود نگه داريم، بلكه نور چشم من و تو باشد، شايد براي ما مفيد باشد، يا او را به عنوان پسري قبول كنيم؛ ولي نمي دانستند كسي را پرورش مي دهند، كه بساط حكومت شان را برخواهد چيد.
آری، چون خدا خواهد، دشمن کسی او را ياری می کند: «عدو شود سبب خير، گر خدا خواهد».
گر نگهدار من آن است كه من مى دانم
شيشه را در بغل سنگ نگه مى دارد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر